‘Als je jankend in een hoekje gaat staan, kom je geen steek verder’

VEGHEL - Hij voelt zich meer Nederlander dan Marokkaan. Toch stroomt er nog steeds Marokkaans bloed door zijn aderen en blijft hij voorlopig in het bezit van twee paspoorten. Een Nederlander met een Marokkaans paspoort. Anoir Benabdillah blikt terug op zijn jeugd, kijkt kritisch naar het heden en neemt voorzichtig een voorschot op wat komen gaat. “Als ik naar mezelf kijk, is de multiculturele samenleving niet mislukt.”

Op 8 juni 1989 ziet Anoir het levenslicht. Zijn vader is dan al een tijdje in Nederland. In 1970 vertrekt de vader van Anoir naar Nederland om te gaan werken. De relatie met zijn toenmalige vrouw loopt twee jaar later stuk. “Mijn vader is toen teruggekeerd naar Marokko en daar heeft hij mijn moeder ontmoet. Na een half jaar in Marokko is mijn vader weer naar Nederland gekomen om te gaan werken in een kippenfabriek. Drie jaar later liet hij mijn moeder overkomen naar Nederland.” De vader van Anoir werkt bij de Campina in Veghel als zijn vrouw bevalt van haar eerste kind. In 1978 wordt de broer van Anoir geboren en vier jaar later, in 1982, zijn zus. Anoir volgt een aantal jaren later. De inmiddels 22-jarige Anoir blikt terug op zijn basisschooljaren. “Ik heb acht jaar op een gemengde basisschool gezeten. De school besteedde destijds veel aandacht aan allerlei culturen en de verschillende geloofsovertuigingen. Qua dat betreft was het een heel diverse school. We deden natuurlijk aan Kerstmis, maar er werd bijvoorbeeld ook voorlichting gegeven over het Suikerfeest en het Hindoestaanse feest Divali.” Zijn ouders hadden zich inmiddels gevestigd in Veghel. “Aanvankelijk hadden mijn ouders het idee om in Nederland geld te maken en dan uiteindelijk terug te keren naar Marokko. Toch heb ik altijd het gevoel gehad dat mijn moeder al vroeg had besloten niet terug te keren naar Marokko. Bij mijn vader speelde dat wat minder. Die heeft langer de intentie gehad om zich uiteindelijk in Marokko te vestigen.” Na de basisschool ging Anoir naar het Zwijsen College in Veghel. Een ietwat ouderwetse school met veel verschillende culturen. Na de brugklas havo/vwo koos Anoir voor het vwo. Waar hij later ook voor slaagde. “Daarna ben ik Pabo gaan doen, maar dat beviel me niet echt. Lange tijd heb ik getwijfeld over wat ik precies wilde gaan doen. Uiteindelijk, na anderhalf jaar fulltime werken, ben ik toegepaste psychologie in Eindhoven gaan doen. Iets wat ik nu, drie jaar later, nog steeds met veel plezier doe.” Gelovig is Anoir op zijn eigen manier. “Ik ben Islamiet. Dus ik drink geen alcohol, rook niet en eet geen varkensvlees. De Islamitische principes zijn belangrijk voor mij en daarnaast doe ik alles op basis van logica. Geloof is een houvast voor mij. Het is niet dat ik mijn hele leven er door laat leiden, maar het is een soort navigatiesysteem.” Anoir wil niet al te ver vooruit kijken. Hoe zijn privéleven er over een paar jaar uitziet, ziet hij dan wel weer. “Mijn Marokkaanse roots gaat er nooit uit en natuurlijk geef ik mijn kinderen daar wat van mee. Alleen ik laat ze vrij in wat ze daar mee doen.” De vrouw van zijn kinderen is hij nog niet tegengekomen. “Dat zie ik allemaal wel. Qua dat betreft liggen alle opties nog open.”

Integratie
Anoir vindt zichzelf goed geïntegreerd toch vraagt hij zich af wat mensen onder integratie verstaan. “Ik voel mezelf meer Nederlander dan Marokkaan, maar ben ik dan goed geïntegreerd? De definitie van integratie is onduidelijk. Wanneer is iemand goed of slecht geïntegreerd? Als iemand volledig functioneert in deze samenleving, een HBO-opleiding doet, autochtone vrienden heeft, is diegene dan goed geïntegreerd? Het is een breed begrip.” Lastig. Toch denkt Anoir, kijkend naar het verschil met bijvoorbeeld de Turkse gemeenschap dat de Marokkanen beter zijn geïntegreerd in Nederland. De Marokkanen hebben volgens Anoir meer contact met de autochtone medemens.
Financieel gezien hebben de meeste Marokkaanse gezinnen het niet breed. Wanneer Anoir kijkt naar zijn thuissituatie ziet hij één van de oorzaken. “De Nederlandse Marokkaan ziet het vaak als een soort verplichting om de familie in Marokko te onderhouden. Ook wanneer dat eigenlijk helemaal niet nodig is. Dat komt bij de autochtonen natuurlijk veel minder voor. Die ‘verplichting’ zorgt voor een scheve balans die invloed heeft op veel Marokkaanse gezinnen.” Vroeger was dat in huize Benabdillah niet anders. “Wij hadden het thuis financieel niet zo breed. Mijn ouders moesten aan onze toekomst denken, aan familie in Marokko en pas als laatste aan zichzelf.” Anoir hoeft niet lang na te denken over een treffend voorbeeld. Tijdens zijn werk als vrijwilliger bij Vivaan, een organisatie waarbij er wordt gestreefd naar een maatschappij waaraan iedereen kan meedoen, kwam er een klein mannetje met Marokkaans bloed naar hem toe. “Hij vertelde me dat al zijn vrienden ‘Nikes’ hadden. Toen ik hem vroeg waarom hij op oude sportschoenen liep, gaf hij een onschuldig maar typerend antwoord. Zijn ouders hadden veel spaargeld gestuurd naar een Marokkaanse oom die geopereerd moest worden.”

Stijgende lijn
De relatie tussen de allochtone bevolking in Nederland en de autochtone bevolking is niet optimaal. Daar is Anoir zich terdege van bewust. Toch vindt hij het onterecht dat er vaak wordt gezegd dat de multiculturele samenleving is mislukt. “Als ik naar mezelf kijk is de multiculturele samenleving niet mislukt. Ik heb veel Nederlandse vrienden, Turkse vrienden en Antilliaanse vrienden. Daarnaast kijkend naar Amsterdam zie ik allerlei winkeltjes in dezelfde straat zitten met verschillende achtergronden. Verschillende culturen komen daar samen. Als ik daar loop zie ik tevens mensen met verschillende nationaliteiten en voorouders een praatje met elkaar maken.” Toch ziet Anoir ook de problemen die een perfecte samenleving in de weg staan. “Alleen als ik dan lees dat Marokkaanse jongeren een homopaar in elkaar slaan. Dan weet ik het ook niet meer.” Toch behoort hij niet tot de doemdenkers. “Er zit zeker een stijgende lijn in. Steeds meer allochtone jongeren zijn hoger opgeleid, vooral allochtone meisjes. Daarnaast verdwijnt de traditionele allochtoon steeds meer. Mijn vader was vroeger ook van: ‘de vrouw moet eten koken en voor de kinderen zorgen’. Iets wat hij zich nu niet meer kan voorstellen.” Anoir ziet enig verband met Nederland. “Hier hadden vrouwen vroeger ook veel minder ‘hoge’ functies.” Lopen de allochtonen in Nederlander twintig jaar achter? “Ja, ik denk van wel. Toch zit er zeker een stijgende lijn in. Als je kijkt naar tien jaar geleden..” Voor zichzelf ziet hij een voorbeeldfunctie weggelegd. “Ik ga altijd uit van mijn eigen kracht. Dat probeer ik de volgende generatie allochtonen mee te geven. Kijk zo ben ik en het kan dus wel. Veel Marokkaanse Nederlanders klagen vaak dat ze weinig kansen krijgen en dat is misschien ook wel zo. Alleen ik vind altijd dat van jezelf uit moet gaan, want aan al die andere factoren kun je toch bijna niets doen. Je moet er gewoon het beste van maken en dat is wel iets wat wij alle drie (broer en zus red.) hebben gedaan.”

Boeman
Woorden als gelovig en Marokkaan worden tegenwoordig steeds vaker geïnterpreteerd als scheldwoord. Typ bij Google ‘Marokkaan’ in en het tweede zoekresultaat is de Wikipediapagina ‘Kut-Marokkaan’. Optie nummer drie is een YouTube-filmpje van Wegmisbruikers waarin een Marokkaan wordt aangehouden, omdat hij zich insmeert met zonnebrandcrème tijdens het autorijden. Zijn reactie op de aanhouding en de camera van Wegmisbruikers? Veel misbaar en een middelvinger naar het publiek. De vijfde link in het lijstje zoekresultaten is het meest kwetsend van allemaal. Daar is het volgende te lezen:

‘Marokkaan, rifaap
Aggressieve criminele gluiperds uit het Rifgebergte die het hebben voorzien op onze belastingcenten, onze spullen, en óns land. Rifaapjes zijn altijd in het bezit van twee of meerdere paspoorten, rijden in te dure gestolen auto’s of op van ons gestolen scooters, en dragen een glimmende jas met een bontkraag. Ze gooien homofielen van flatgebouwen en verkrachten onze blonde vrouwen. En ze handelen in drugs. Marokkaanse vrouwen kunnen heel mooi zijn, en zijn vaak hoog opgeleid. Het probleem is dat als je ernaar kijkt haar broer of vader plotseling met een kromzwaard achter je staat. Hoog opgeleid of niet, de meeste Marokkanen zijn en blijven hun hele leven werkeloos. Verder zijn alle Marokkanen ook moslim.’

Alle vooroordelen in een paar zinnen. Grof, racistisch, kwetsend en bijzonder slecht voor het imago van de Nederlandse Marokkaan. Anoir is zich er van bewust dat het imago van de Marokkaanse Nederlander niet bijster positief is. “Marokkanen worden vaak gezien als temperamentvol. Dat maak ik zelf ook mee als ik discussier met een andere Marokkaan denken mijn autochtone vrienden vaak dat ik ruzie met hem maak.” Negen van de tien keer is dat niet waar. Toch krijgen de Marokkanen daarom snel het label agressief, denkt Anoir. Het beeld dat de Marokkaan heeft bij de autochtonen is negatief volgens Anoir. “Ik denk dat de gemiddelde Marokkaan de Nederlander ziet als iemand die hem belemmert in het hebben van een succesvolle toekomst. De media dragen daar zeker aan bij.” Anoir begrijpt enerzijds dat de kranten veel en vaak negatief schrijven over allochtonen. “Dat verkoopt gewoon goed. Veel media willen sensatie brengen.” Toch vindt Anoir dat de media een afspiegeling van de samenleving moet zijn. “Als afkomst niet relevant is dan moeten de media dat achterwege laten. Soms vind ik dat het allemaal erger wordt gemaakt dan dat het daadwerkelijk is. Daar stoor ik me aan. Tevens drijven beide groepen door de negatieve berichtgeving uit elkaar in plaats van naar elkaar toe. De intellectuele prikken daar wel doorheen, maar de rest van de samenleving krijgt de bevestiging dat het inderdaad niet goed gaat met de integratie en de multiculturele samenleving.”

Geen reden tot paniek
Éen van de talloze bijzondere tv-momenten in 2011 was ongetwijfeld de emotionele speech van Gouden Kalfwinnaar Nsrdin Dchar. Een Islamitische Nederlander met Marokkaanse bloed die Wilders en Verhagen beticht van het oproepen tot angst voor de Islamiet. Veel Marokkanen zaten huilend voor de tv en voelden zich eindelijk begrepen. Ze waren trots. Dchar was even de held van de Nederlandse Marokkaan. Nico Dijkshoorn vond dat zijn speech juist aangaf dat racisme dieper in onze samenleving zit dan wij denken. Geert Wilders zit in ons hoofd schreef hij op NU.nl. “Ik vond de speech eerlijk gezegd wat over de top. Begrijpelijk dat wel. Die jongen staat daar vol emotie. Toch had ik er geen extra gevoel bij.” Zelf voelt Anoir zich niet gediscrimineerd. Hij vindt dat mensen die gediscrimineerd worden altijd eerst de hand in eigen boezem moeten steken. “Natuurlijk bestaat racisme, maar men moet het niet groter maken dan het is. Dat blijft altijd bestaan, maar als je jankend in een hoekje gaat staan, kom je geen steek verder.” Bang voor gewelddadige confrontaties tussen allochtonen en autochtonen is Anoir niet. “Dat is moeilijk in te schatten, maar situaties zoals in de Tweede Wereldoorlog zie ik niet gebeuren. Ik heb zelf wel het gevoel dat de autochtonen zich een beetje verheven voelen boven de allochtonen. Onlangs had ik een meeting met mijn stagebegeleider en het gesprek ging op een gegeven moment over mijn familie. Uit pure interesse, denk ik. Ik vertelde dat mijn zus een hoofddoek droeg. Vervolgens kreeg ik de vraag wat voor functie ze bekleedt en of ze onderdrukt werd. Mijn zus is neuropsychologe en staat zelf honderd procent achter het dragen van een hoofddoek.” Dat is verontrustend en dat soort misvattingen komen vaker voor. Toch is dat voor Anoir geen reden tot paniek. “Nederland is te ontwikkeld en te beschaafd. Het debat wint het van het geweld. 

‘De kaarten zijn al bijna op’

VUDEL – Na vier gezellige voorgaande edities, is ook de ‘jeugd van vroeger’ dit jaar weer meer dan welkom op het Vudel Koningsfeest. Evenals vorig jaar zet de organisatie bussen in om alle gasten op vrijdag 4 maart netjes te vervoeren. Vudels Glorie gloreert als nooit tevoren!

Geïnteresseerden moet er snel bij zijn, want de kaartverkoop gaat als een trein. “De kaarten zijn al bijna op, bizar. Voorgaande jaren hadden we rond de 600 kaarten. Dit jaar hebben we tegen de 1000 entreebewijzen”, aldus presentator en organisator Maarten-Frank Smit. De reden is voor Maarten-Frank niet helemaal duidelijk, maar hij heeft een vermoeden. “De mensen zijn elk jaar ontzettend enthousiast. Door mond-tot-mondreclame is dit evenement zo groot geworden.” De kaarten worden met grote aantallen tegelijk opgehaald. “Er zijn veel mensen die meteen 10 of 12 kaarten halen. Er komen hele vriendengroepen”, vertelt de presentator van dienst trots. Dat is eigenlijk ook helemaal niet gek. In een feestelijke ambiance kan men lekker bijkletsen met bekende uit de regio. “Het is natuurlijk ook één groot feest! We zorgen voor koffie en wat te eten. Er is natuurlijk ook alcohol verkrijgbaar. Daar vragen we een kleine vergoeding voor.”

Artiesten
De aanwezigen worden vermaakt door een keur aan artiesten. Een muzikaal programma zonder poespas. De artiesten die de revue passeren zijn nog niet allemaal bekend. “We hebben al een aantal artiesten weten te strikken. Zo komt de Brabantse troubadour Nico van de Wetering optreden”, Vooral het optreden van Der Falsche Heino valt op. “Dat gaat echt een spetterend optreden worden.”
Het Groot Ambiance Koor, dat bestaat uit ongeveer 100 personen, geeft evenals voorgaande jaren weer een miniconcert. Het koor neemt dit jaar speciaal muziekpamfletten mee voor de bezoekers.
Maarten-Frank Smits roept iedereen op om zich mooi en sexy te verkleden. “Wij belonen de mooiste creatie met een weekendje weg. Dus doe je best!”
De vertrektijden van de bussen zijn nog niet gepubliceerd. “De planning is nog niet rond. Het schema wordt bekend gemaakt in de week voor het feest.”
Het feest begint om 13.00 uur en duurt tot ongeveer 17.00 uur. Een kaartje voor dit geweldige evenement kost helemaal niets.

Mocht men interesse hebben in een kaartje dan is het slim om eerst naar het verkoopadres te bellen. Of er überhaupt nog wel kaarten verkrijgbaar zijn. Op die manier proberen wij overbodige bezoekjes aan de verkoopadressen te minimaliseren.

Rechter: nog geen uitsrpaak over carnavalstent

’S-HERTOGENBOSCH – De rechter heeft nog geen uitspraak gedaan in de zaak over de carnavalstent op de Markt in Veghel. Hij hoorde de pleidooien van de voor- en tegenstanders aan en geeft aanstaande maandag om 15.00 uur definitef uitsluitsel.

Door Ted Gijsel

De voorzieningenrechter was duidelijk niet van plan om zomaar een uitspraak voor of tegen de carnavalstent te doen. De bezwaarmakers gaven onder andere aan problemen te hebben met het late stadium waarin zij in de situatie gekend zijn. Ondanks herhaalde verzoeken kreeg een van hen, de heer Van der Linden, niet tot een bevredigend gesprek met de gemeente. Dat bracht de rechter op de vraag aan de gemeente waarom het verstrekken van de vergunning meer dan een half jaar moest duren. “Anders hadden we hier misschien tóch wel gezeten, maar dan hadden we meer tijd gehad om er samen uit te komen.” Daar had de vertegenwoordiger van de gemeente geen antwoord op. Ook de overschrijding van het maximaal toegestane geluid (77 decibel in plaats van de toegestane 70) was een punt van bezwaar, net als gevreesde overlast door fietsen, vandalisme en wildplassers. “Wij zijn niet tegen carnaval”, aldus de heer Van der Linden, een van de bezwaarmakers. “Daar kán een Brabander niet tegen zijn. Wij realiseren ons heel goed dat in het centrum wonen overlast met zich meebrengt. Als je daar niet tegen kunt, moet je er niet gaan wonen. Maar het moet wel leefbaar en acceptabel blijven.”

Jan-Hein Opheij, organisator van de carnavalstent op de Markt, toonde zich na afloop van de zitting teleurgesteld. “Het is zeker een teleurstelling. We hoopten de rechter ervan te overtuigen een uitspraak te doen. Nu moet ik kijken of ik de onderaannemers tot maandag kan en ga laten wachten.” Toch sluit Opheij niet uit dat hij in de komende dagen al zélf een streep door zijn initiatief zet.

De rechter had verder overduidelijk moeite met de inhoud van de vergunning van de gemeente Veghel. Op tal van punten uitte hij kritiek en ook merkte hij terecht op dat de gemeente de grootte van de tent al op voorhand had aangepast: van vijftig bij vijftien meter naar vijfendertig bij vijftien. Ook Opheij refereerde in zijn reactie op de vermeende onvoorbereidheid van de gemeente. “Veghel bruist, zegt de gemeente. Maar er moet daarvoor nog wel het een en ander gebeuren, zou ik ze bijna als huiswerk mee willen geven. Er moeten heel duidelijke kaders komen, waarbinnen Veghel kan bruisen. Die kaders zijn nu onvoldoende”, aldus de organisator, die wel enige sympathie kon opbrengen voor de standpunten van de bezwaarmakers. De heer Van der Linden was zelf overigens verre van triomfantelijk. “Ik ben blij dat we nu min of meer duidelijkheid krijgen in wat mag en wat niet mag. Maar deze zaak krijgt geen winnaar. Het gewin moet zijn dat er goed overleg komt.”

Gambia dankt Bernadetteschool

VEGHEL - Basisschool Bernadette in Veghel heeft weer veel geld opgehaald voor het goede doel. Jan en Marianne van Erp ontvingen een cheque van 1500 euro voor de stichting rond de school Alhus-Suffah in Gambia. “We zijn ontzettend trots op alle kinderen”, aldus voorzitter van de stichting Jan van Erp.

“We vieren vandaag eigenlijk een soort lustrum. Het is alweer het vijfde jaar dat de Bernadette een sponsorloop organiseerde voor Alhus-Suffah. In totaal hebben de kinderen van de Bernadette ongeveer 8.000 euro opgehaald”, vertelt Jan De school is inmiddels voorzien van een dak en er is zelfs een toiletgebouw geplaatst. De invulling van de school begint ook steeds meer vorm te krijgen. “We zijn begonnen met drie leraren en inmiddels hebben we er zeven in dienst. Op school zitten nu 210 kinderen tussen de zes en de veertien jaar.” Komende woensdag vertrekken Jan en Marianne naar Gambia. “We zijn er al zeventien keer geweest, desondanks is er nog veel te doen. We willen graag een klas voor nieuwe kleuters en een huisje voor toezichthouders. Verder willen we het meubilair uitbreiden en op den duur van zes naar acht lokalen.”

Salarisgarantie
Het geld komt dus goed van pas. Bernadettedirecteur Paul Verrijdt vertelt dat het geld ook op de juiste plaats terecht komt. “Het geld gaat samen met Jan en Marianne naar Gambia. Daar wordt het volledige bedrag geïnvesteerd in de school.” Verrijdt geeft aan dat de Bernadetteschool expres één goed doel steunt. Dat heeft verschillende redenen, één daarvan is de herkenbaarheid bij de kinderen. “De kinderen hier op school weten wat het project inhoud. Ze zien de vooruitgang en realiseren dat ze de mensen in Gambia erg blij maken.” Jan en Marianne blijven zich inzetten voor de school in Gambia. “Het is dankbaar werk. De leerlingen, ouders en leerkrachten zijn ontzettend blij.” Jan heeft de leraren een salarisgarantie van minimaal drie jaar geboden. Dat is een bijzondere luxe in Afrika. “De inwoners van Brufut, het plaatsje waar de school staat, geloven het bijna niet dat de kinderen de moeite nemen om geld op te halen voor de school. Ze kunnen het zich bovendien niet voorstellen dat mensen zoveel geld kunnen missen. Er zijn zelfs Gambianen die denken dat er in Nederland bomen staan waar geld uitvalt.”

Zwijsen in de ban van Zip your Lip

Bijzondere verhalen zetten jeugd Zwijsen aan het denken

VEGHEL – Het Zwijsen College in Veghel stond vrijdag in het teken van Zip your Lip. Er werden speciale gastlessen gegeven om de jongeren te informeren over het project waarbij ze 24 uur niets mogen eten. Het is de bedoeling dat de jeugd zich laat sponsoren. De volledige opbrengst hiervan gaat naar het goede doel.

Ongeduldig betreden de leerlingen een noodlokaal van het Zwijsen College. Ditmaal een vijfde en een tweede klas. Zip your Lip ambassadeur Sebastiaan Poelen probeert de binnenstromende jeugd wat te kalmeren. “Kom binnen en zoek snel een plaatsje dan gaan we beginnen.” Het begin van de les is wat rumoerig. Dat verdwijnt wanneer Zip your Lip ambassadrice Christine Roelofsen begint over haar ervaringen in Afrika.

Weeskind

“Vandaag zien we de hele dag verschillende kinderen en vertellen we over onze belevenissen. We wijzen de kinderen op het belang van deze actie en roepen iedereen op om mee te doen”, aldus Christine. Het geld dat de jeugd inzamelt komt hoe dan ook goed terecht, althans dat beweert collega ambassadeur Sebastiaan Poelen. “We werken samen met World Vision. Zij brengen het geld zelf naar de juiste plek. Op die manier hebben we geen last van moeilijke belastingstelsels of veeleisende overheden.” Het is de gepassioneerde sprekers vandaag in ieder geval gelukt om de jeugd aan het denken te zetten. De leadzanger van U2, Bono, wordt nog eenmaal aangehaald voordat iedereen weer over gaat tot de orde van de dag. “Het gaat niet om liefdadigheid, maar om gerechtigheid.”

Gerechtigheid

‘Het is gewoon een hele leuke club’

VUDEL – Het begon drie jaar geleden voor de meiden van Heidy Locklaer. In het jaar van Koning Joninho I waren ze voor het eerst echte Vudellekes. “Het gaat dezer dagen alleen maar over Vudel”, aldus danskoningin Heidy Locklaer.

“De dochter van John (Koning Joninho I red.) krijgt dansles van mij. Zo kwam hij bij mij terecht. Hij vroeg destijds of ik wat meiden kon regelen. Dat is voor mij geen probleem”, vertelt Heidy. De Locklaer Dansstudio is al jaren een begrip in Veghel en omstreken, net als Vudel. Een gouden combinatie dus!

Moment suprême
De Vudellekes hebben in de aanloop naar carnaval al verschillende keren op het podium gestaan. De dansshow ziet er dit jaar iets anders uit dan voorgaande jaren. “Het is dit jaar echt ons eigen ding. De muziekkeuze is vrij, vandaar dat ik het helemaal vanuit mijn genre kan regisseren.” Natuurlijk doet Heidy dat niet alleen. “Alles gebeurt in overleg met mijn dames. Zij moeten het immers laten zien.” De eerste reacties waren zeer positief. “De carnavalsvierders op de verschillende prinsenrecepties waren onder de indruk. En terecht, want we maken er een mooie show van”, aldus de bevlogen danslerares.

Voor de meiden van Locklaer is er één optreden waar het al weken over gaat. Het moment suprême voor de Vudellekes. “Het Koningsfeest! Het gaat al een tijd lang over het optreden in de grote Vudeltent.” De gewone lessen zijn anders dan normaal omdat het grotendeels over Vudel gaat. Dat is ook niet gek vindt Heidy. “Het geeft natuurlijk een enorme kick. We staan wel even voor 7,500 feestende mensen. Dat doen we niet dagelijks.” Ondanks dat het een best spannend optreden is, komt het ook dit jaar weer helemaal goed. De ervaren Heidy heeft al veel meegemaakt in haar dansleven. De Vudellekes zelf zijn geen vreemden in het Vudelgedruis. De meeste zijn al jaren oprij aanwezig tijdens het Koningsfeest.

Tot slot wil Heidy nog even kwijt dat ze ervan geniet om met Vudel op pad te gaan. “Het is gewoon een hele leuke club.” Voor saaie momenten is Heidy dan ook niet bang. “Het is altijd gezellig als Vudel ergens verschijnt.

Säntis vindt slachtoffers in sneeuw

Appenzeller Sennenhond Säntis in bezit van bijzonder certificaat

VEGHEL – Er woont een heel speciale hond in Veghel. Säntis is de eerste Appenzeller Sennenhond in Nederland met het certificaat ‘Lawinensuchhund A’. In de Oostenrijkse sneeuw bewees Säntis dat het een echte reddingshond is.

De term ‘Lawinensuchhund’ spreekt voor zich als men het vertaalt, maar zal bij velen geen belletje doen rinkelen. “Het is een officieel certificaat wat niet zomaar wordt toegekend”, vertelt het baasje van Säntis, Bianca Rombout. Er is zelfs sprake van een heus examen. “In een gebied van ongeveer drieduizend vierkante meter moet de hond een ‘slachtoffer’ vinden. Säntis doet dat voornamelijk met zijn neus. De andere zintuigen worden wel gebruikt, maar niet zo intensief als de neus.” De hond gaat uiteraard niet op zoek naar echte slachtoffers. “Collega baasjes verstoppen zich onder de sneeuw en dan is het de bedoeling dat mijn Säntis de gespeelde slachtoffers vindt.” Het examen was logischerwijs niet in Nederland, maar in Hohentauern Oostenrijk. “We hebben een weeklang getraind in de sneeuw. Dat was nodig om Säntis te laten wennen aan de sneeuw.” Er werd overigens niet getraind op het examengebied. Dat was tijdens de trainingen hermetisch afgesloten.

Spanning
Bianca is apetrots op haar hond. “Het is echt een geweldige hond. Tijdens en voor het examen hadden we allebei last van een stukje spanning. Dat was na een tijdje voorbij en toen ging het perfect.” De hond is erg zelfstandig, toch heeft het beestje soms wat sturing nodig. “Het is een trouwe en intelligente hond, maar soms wat argwanend tegenover vreemden.” De invloed van Bianca is dus wel degelijk van belang. “Säntis werkt grotendeels zelfstandig, maar heeft in alle situaties bij bepaalde momenten sturing en soms steun van de geleider nodig.” De prestaties zijn behaald na de nodige trainingsarbeid. “We trainen ongeveer tien à twaalf uur per week. Ik vind het ontzettend leuk om te doen en Säntis geniet er ook van. Het is bovendien goed geweest voor de algemene ontwikkeling van de hond.” De trotse eigenaar van het Lawinensuchund A-certificaat is al zeseneenhalf jaar oud. “We zijn pas echt serieus begonnen toen Säntis vier jaar was. Dat is eigenlijk vrij laat. De meeste reddingshonden beginnen al veel vroeger met deze sport.” Voor Säntis gaan de jaren langzaamaan zeker tellen. Toch lijkt hij nog bijzonder fit. “Tot nu toe gaat het allemaal goed. Wanneer ik zie dat de hond het lichamelijk moeilijk krijgt dan gaan we met pensioen.” Er wordt nog overwogen of er een poging komt om een certificaat B te bemachtigen. “Eerst gaan we samen voor een certificaat A in puin of vlaktegebied”, sluit Bianca af.

Voor meer informatie over Säntis: santis.theo-rombout.nl.

Carnavalstent staat op de tocht

VEGHEL – Het zijn spannende dagen voor Jan-Hein Opheij en carnavalvierend Veghel. Komende donderdag wordt er door de voorzieningsrechter in Den Bosch besloten of de carnavalstent op de Markt groen licht krijgt. “Dit is heel vervelend zo vlak voor carnaval”, aldus Opheij van JhO Evenementen met stijl.

Dansé Dansé met Vinzzent

VUDEL – Één van de grote dit Vudelfeest is zonder twijfel Vinzzent. De Nederlandse zanger timmert hard aan de weg en een optreden in de Vudeltent past perfect in zijn plaatje. “Wanneer de deuren opengaan, zet ik de tent op zijn kop en maak ik iedereen gek”, aldus Vinzzent.

De volkszanger heeft ontzettend veel zin om af te reizen naar Veghel. “Het wordt mijn debuut op Vudel. Ik heb van collega’s gehoord dat het één groot feest is. De poster ziet er in ieder geval al vet uit.” Dat Vinzzent vroeg geboekt staat doet hem niks. “Ik maak het feest wel. Wanneer de tent opengaat maak ik er feestje van. Geloof me, dat komt helemaal goed. Het dak gaat er vanaf.”

Swingen
Zijn gevoel bij Vudel is warm. “Het is echt een evenement waar je bij moet zijn. Vandaar dat ik ontzettend vereerd ben om naar Veghel te komen.” De zanger is al druk aan het repeteren. Het optreden is nu al legendarisch. De Nederlandse zanger die vooral swingende vrolijke nummers maakt is klaar om te schitteren op Vudel. “Het belooft een groot spektakel te worden.”

Vinzzent heeft al verschillende hits gescoord: Alles wat ik hebben wil, Dansé Dansé en Dromendans. Deze nummers zijn goed ontvangen in de muziekindustrie. De verwachtingen voor zijn nieuwe nummer, Groen, wit, blauw, geel, rood, zijn dan ook hoog. Al deze nummers passeren ongetwijfeld de revue.

Nieuwe hit
De zanger heeft wellicht nog een primeurtje in petto voor Vudel. “Ik ben druk bezig met een nieuwe single. Het nummer past goed bij deze feestelijke en drukke tijd. Als alles meezit zing ik het nummer voor het eerst op het Vudelpodium.” De naam van het nummer wou Vinzzent eigenlijk niet prijsgeven, maar omdat Vudel een geweldige ervaring voor de zanger gaat worden ging hij overstag. “Het nummer heet: Wat een wonder”, aldus een dolenthousiaste Vinzzent.

De naam Vinzzent is in Veghel en omgeving geen onbekende. De zanger is een gevestigde naam in het uitgaansleven. Vrijwel iedere avond komen zijn nummers een aantal keer voorbij. Volgens de zanger werkt dat in zijn voordeel. “Dat maakt het een stuk makkelijker. De aanwezige gasten kennen mijn nummers en kunnen dus meezingen.” Mocht de stemming een beetje flets zijn dan zorgt Vinzzent voor de ommekeer. “Dan doe ik er een paar schepjes bovenop!”

Niks lijkt een succesvol optreden nog in de weg te staan. De Vudeltent gaat op zijn grondvesten trillen. “Ik knal er met 1000% vol in”, aldus een gemotiveerde Vinzzent.